در حالی که مقررات SPCC به طور صریح از اصطلاح "کانتینرهای ذخیره سازی فوق زمینی" استفاده نمی کنند، آنها AST ها را در زیر دسته گسترده تر "کانتینرهای ذخیره سازی انبوه" طبقه بندی می کنند.اين قاعده اينها را به عنوان ظرف هاي ذخيره سازي محصولات نفتي تعريف مي کندبه ویژه، حتی تجهیزات عملیاتی پر از نفت ممکن است تحت صلاحیت SPCC قرار بگیرند، با ظرفیت آنها که به آستانه ذخیره سازی نفت کل یک تاسیسات کمک می کند.
شرکت ها باید یک برنامه SPCC را اجرا کنند اگر این معیارهای زیر را برآورده کنند:
برنامه SPCC به عنوان طرح ایمنی عملیاتی یک شرکت عمل می کند و اقدامات جامع را برای جلوگیری از نشت و پاسخ به آن توضیح می دهد. عناصر کلیدی شامل:
1توضیحات تاسیسات:موقعیت جغرافیایی، طرح، مشخصات مخزن و مناطق حساس زیست محیطی تاسیسات که به طور بالقوه تحت تاثیر ریزش قرار می گیرند را مستند کنید.
2پروتکل هاي پيشگيري:اقدامات پیشگیرانه خاصی را مشخص کنید مانند:
3استراتژی های مهار:اقدامات دقیق کنترل شامل:
4روشهاي پاسخگويي:پروتکل های واضح برای:
5مسئولیت مدیریت:تعیین پرسنل مسئول با اختیارات مشخص برای اجرای برنامه و نگهداری آن.
6برنامه های آموزشی:انجام آموزش منظم نیروی کار در مورد روش های پیشگیری از نشت و واکنش.
7. نگهداري برنامه:بررسی و به روز رسانی برنامه SPCC حداقل هر پنج سال برای منعکس کردن تغییرات عملیاتی و به روز رسانی مقررات.
انطباق SPCC فراتر از اجتناب از مقررات است؛ این یک تعهد مدیریت محیط زیست است که اعتبار شرکت را حفظ می کند و عملیات پایدار را تضمین می کند.بهترین شیوه های توصیه شده عبارتند از::
کسب و کارها باید توجه داشته باشند که بسیاری از حوزه های قضایی ایالتی و محلی مقررات AST اضافی را فراتر از الزامات فدرال SPCC اعمال می کنند.انطباق جامع مستلزم درک و رعایت تمام مقررات قابل اجرا است.
مدیریت موثر AST هم یک ضرورت عملیاتی و هم یک ضرورت استراتژیک است.شرکت ها می توانند خطرات زیست محیطی را کاهش دهند در حالی که رعایت مقررات و تداوم کسب و کار را تضمین می کنند.
در حالی که مقررات SPCC به طور صریح از اصطلاح "کانتینرهای ذخیره سازی فوق زمینی" استفاده نمی کنند، آنها AST ها را در زیر دسته گسترده تر "کانتینرهای ذخیره سازی انبوه" طبقه بندی می کنند.اين قاعده اينها را به عنوان ظرف هاي ذخيره سازي محصولات نفتي تعريف مي کندبه ویژه، حتی تجهیزات عملیاتی پر از نفت ممکن است تحت صلاحیت SPCC قرار بگیرند، با ظرفیت آنها که به آستانه ذخیره سازی نفت کل یک تاسیسات کمک می کند.
شرکت ها باید یک برنامه SPCC را اجرا کنند اگر این معیارهای زیر را برآورده کنند:
برنامه SPCC به عنوان طرح ایمنی عملیاتی یک شرکت عمل می کند و اقدامات جامع را برای جلوگیری از نشت و پاسخ به آن توضیح می دهد. عناصر کلیدی شامل:
1توضیحات تاسیسات:موقعیت جغرافیایی، طرح، مشخصات مخزن و مناطق حساس زیست محیطی تاسیسات که به طور بالقوه تحت تاثیر ریزش قرار می گیرند را مستند کنید.
2پروتکل هاي پيشگيري:اقدامات پیشگیرانه خاصی را مشخص کنید مانند:
3استراتژی های مهار:اقدامات دقیق کنترل شامل:
4روشهاي پاسخگويي:پروتکل های واضح برای:
5مسئولیت مدیریت:تعیین پرسنل مسئول با اختیارات مشخص برای اجرای برنامه و نگهداری آن.
6برنامه های آموزشی:انجام آموزش منظم نیروی کار در مورد روش های پیشگیری از نشت و واکنش.
7. نگهداري برنامه:بررسی و به روز رسانی برنامه SPCC حداقل هر پنج سال برای منعکس کردن تغییرات عملیاتی و به روز رسانی مقررات.
انطباق SPCC فراتر از اجتناب از مقررات است؛ این یک تعهد مدیریت محیط زیست است که اعتبار شرکت را حفظ می کند و عملیات پایدار را تضمین می کند.بهترین شیوه های توصیه شده عبارتند از::
کسب و کارها باید توجه داشته باشند که بسیاری از حوزه های قضایی ایالتی و محلی مقررات AST اضافی را فراتر از الزامات فدرال SPCC اعمال می کنند.انطباق جامع مستلزم درک و رعایت تمام مقررات قابل اجرا است.
مدیریت موثر AST هم یک ضرورت عملیاتی و هم یک ضرورت استراتژیک است.شرکت ها می توانند خطرات زیست محیطی را کاهش دهند در حالی که رعایت مقررات و تداوم کسب و کار را تضمین می کنند.